Γιανγκ Τσενγκ Φου

 

Όπως γράφει ο ιστορικός Χουάνγκ Χαν Χσουάν: «Η φήμη του Γιανγκ Τσενγκ Φου ήταν τόσο σπουδαία, που ο κυβερνήτης της Καντώνας του πρόσφερε 800 ασημένια δολάρια για να πάει στην Καντώνα να τον διδάξει, και ακόμα και στρατηγοί του Κινέζικου στρατού υποκλίνονταν μπροστά του σαν ένδειξη σεβασμού προς έναν σπουδαίο πολεμιστή».

Πολλοί διάσημοι, αριστοκράτες, αξιωματούχοι και επιφανείς άντρες της Κίνας επιδίωκαν να μαθητεύσουν κοντά στον Γιανγκ Τσενγκ Φου. Για παράδειγμα, «υπήρχε ένας ανώτερος κρατικός αξιωματούχος στο Σιάν που λεγόταν Τσι Σσού και που αγαπούσε με πάθος τις Πολεμικές Τέχνες και ποθούσε διακαώς να τις μελετήσει. Ακούγοντας ότι ο Δάσκαλος Γιανγκ είχε δεχτεί τη μυστική μετάδοση των Πολεμικών Τεχνών του Γου Τανγκ ταξίδεψε μέχρι την πρωτεύουσα και προσκάλεσε τον Γιανγκ Τσενγκ Φου να έρθει να μείνει στο σπίτι του και να του διδάξει εντατικά Τάϊ Τσι Τσουάν. Σε λιγότερο από ένα μήνα εντατικής εκπαίδευσης είχε μάθει κάποιες τεχνικές άδειων χεριών και κάποιες μαχητικές εφαρμογές της λόγχης και του σπαθιού. Ο Γιανγκ Τσενγκ Φου συχνά συζητούσε τις φιλοσοφικές αρχές του Τάϊ Τσι Τσουάν μαζί του, όπως την υπεροχή της Ακινησίας και της Απαλότητας απέναντι στη Δραστηριότητα και τη Σκληρότητα. Σαν αποτέλεσμα, η φήμη του Γιανγκ Τσενγκ Φου απλώθηκε ακόμα μακρύτερα».

Όσο μεγάλωνε η φήμη του Μεγάλου Δασκάλου τόσο περισσότεροι μαχητές τον ζήλευαν και τον φθονούσαν. Οι γενναιότεροι απ’ αυτούς έκαναν τα πάντα για να μονομαχήσουν μαζί του, ελπίζοντας να νικήσουν το ζωντανό θρύλο του Τάϊ Τσι και να πάρουν εκείνοι τη θέση του στην ιστορία των Πολεμικών Τεχνών της Κίνας. Η μονομαχία με έναν από αυτούς έχει καταγραφεί με λεπτομέρειες:

«Στο Σενσί υπήρχε ένας μαχητής του Κουνγκ Φου που λεγόταν Γουάνγκ αλλά τον φώναζαν με το ψευδώνυμο «Σπουδαίο Σπαθί Γουάνγκ», εξ’ αιτίας της εξαιρετικής ικανότητάς του στην τέχνη της Σπαθασκίας. Μπορούσε να σηκώσει διακόσια κιλά βάρη και να τρέξει τριακόσια μίλια σε μια μέρα. Ήταν ανίκητος μαχητής στη μάχη με σπαθί (με το πλατύ σπαθί) και εξαιρετικός μαχητής με τη λόγχη. Ήταν ο καλύτερος πολεμιστής της επαρχίας Σενσί και είχε περισσότερους από 500 μαθητές. Όταν άκουσε για τον Γιανγκ Τσενγκ Φου, δεν πίστευε ότι ήταν τόσο καλός όσο έλεγαν και πήγε να τον προκαλέσει σε μονομαχία. Ο Γιανγκ αρνήθηκε να μονομαχήσει με το θηριώδη πολεμιστή λέγοντας: «Δάσκαλε Γουάνγκ, έχεις εξασκηθεί εντατικά για πολύ καιρό. Φοβάμαι ότι δεν είμαι ίσος σου.»

Ο Γουάνγκ θεώρησε τον Γιανγκ Τσενγκ Φου δειλό και τον πίεσε λέγοντας: «Ακούω εδώ και πολύ καιρό ότι το Τάϊ Τσι Τσουάν είναι καλή Πολεμική Τέχνη, αλλά αναρωτιέμαι αν η λόγχη του Τάϊ Τσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί πρακτικά σε μια μάχη.»

Ο Γιανγκ Τσενγκ Φου ένοιωσε ότι δεν είχε επιλογή. Έτσι χαμογελώντας συμφώνησε για τη μονομαχία, έφερε τη λόγχη του και μπήκε στην αυλή. Ο Γουάνγκ όρμισε με μανία λογχίζοντας το στήθος του Μεγάλου Δασκάλου, αλλά εκείνος έστριψε το σώμα του και απέφυγε το χτύπημα. Ο Γουάνγκ τράβηξε πίσω τη λόγχη του και συνέχισε με απανωτές επιθέσεις, αλλά ο Γιανγκ Τσενγκ Φου απέφευγε με ελιγμούς τα χτυπήματα. Όταν ο Γουάνγκ τράβηξε πίσω τη λόγχη του ετοιμαζόμενος για ένα θανάσιμο χτύπημα, ο Γιανγκ Τσενγκ Φου εκμεταλλεύτηκε την ενέργεια της επίθεσής του και με μια επιδέξια κυκλική απόκρουση αιφνιδίασε τον αντίπαλο. Χωρίς να καταλάβει τι έγινε η λόγχη του Γουάνγκ τινάχτηκε κάθετα προς τα πάνω και τον πλήγωσε στο πρόσωπο. Έπεσε κάτω και τινάχτηκε πέντε μέτρα πίσω. Ύστερα σηκώθηκε και απολογήθηκε λέγοντας: «Από τώρα και στο εξής θα σέβομαι τις θαυμάσιες δυνάμεις και ικανότητές σου.» Στη συνέχεια εγκατέλειψε τελείως τα προηγούμενα στυλ Κουνγκ Φου που γνώριζε και ακολούθησε τον Γιανγκ Τσενγκ Φου μαθαίνοντας Τάϊ Τσι Τσουάν. Εξασκήθηκε για πολλά χρόνια εντατικά και επίμονα. Έχοντας συναντήσει έναν πολύ καλύτερό του πολεμιστή, μπορούσε να μαθητεύσει σε αυτόν χωρίς ζήλεια και δεν ντρεπόταν να είναι ένας ταπεινός μαθητής, παρόλο που ήταν ήδη σπουδαίος και διάσημος σα μαχητής και δάσκαλος του Κουνγκ Φου.[1]

 

Υπάρχουν πολλές αναφορές στις εξαιρετικές ικανότητες του Γιανγκ Τσενγκ Φου. Μια μέρα, μετά από μια δυνατή βροχή υπήρχε ένα στενό μονοπάτι ανάμεσα στο λασπωμένο χώμα της αυλής του. Το μονοπάτι ήταν τόσο στενό που χωρούσε να περάσει ένα μόνο άτομο. Ένας μαθητής που λεγόταν Τσάο στεκόταν στο μονοπάτι κοιτώντας ψηλά στον ουρανό χωρίς να καταλάβει ότι ο Γιανγκ Τσενγκ Φου έβγαινε από το σπίτι του και προχωρούσε στο μονοπάτι πλησιάζοντας από πίσω του. Θέλοντας να κάνει ένα αστείο στο μαθητή του, ο Γιανγκ Τσενγκ Φου ακούμπησε απαλά το δεξί του χέρι στον ώμο του Τσάο, πιέζοντάς τον πολύ ελαφρά. Ο Τσάο ένοιωσε σα να έπεσε πάνω του ένα τεράστιο βάρος και το σώμα του κατέρρευσε στο πλάϊ του μονοπατιού μέσα στη λάσπη. Ο Γιανγκ Τσενγκ Φου γέλασε αλλά δεν είπε τίποτα και συνέχισε το δρόμο του.

Μια άλλη φορά ο Μεγάλος Δάσκαλος στεκόταν στην αυλή του σπιτιού του μιλώντας σε μια ομάδα μαθητών του, όταν αποφάσισε να διασκεδάσει μαζί τους. Με την προτροπή του οχτώ ή εννιά μαθητές τον έσπρωχναν δυνατά από διάφορες κατευθύνσεις σχηματίζοντας έναν κύκλο γύρω του, όταν ο γερο-Δάσκαλος έστριψε μερικές φορές το σώμα του και όλη η ομάδα των μαθητών του έπεσαν με δύναμη στο πάτωμα. Μερικοί απ’ αυτούς εκτινάχθηκαν πέντε ή και δέκα μέτρα μακριά. Ο Γιανγκ Τσενγκ Φου πλησίαζε τα ογδόντα εκείνο τον καιρό.[2]

Ο Τσεν Μαν Τσίνγκ, διάσημος μαθητής του Γιανγκ Τσενγκ Φου, αναφέρει άλλο ένα περιστατικό:

«Μια βροχερή μέρα ο δάσκαλός μου ο Γιανγκ Τσενγκ Φου, εγγονός του Γιανγκ Λου Τσαν, κι εγώ διασχίζαμε την Εξωτερική Γέφυρα Πάϊτον στη Σανγκάη. Ένας μεγαλόσωμος, γεροδεμένος άντρας που περπατούσε πολύ γρήγορα χτύπησε πάνω στον Γιάνγκ και αμέσως εκσφενδονίστηκε μερικά μέτρα πίσω, πέφτοντας με την πλάτη στο έδαφος. Σηκώθηκε και κοίταξε θυμωμένα τον ήρεμο Γιανγκ αλλά, προφανώς μένοντας έκπληκτος από το ότι δεν είχε καταφέρει να τον κουνήσει, έφυγε χωρίς να πει τίποτα.»[3]



[1] Tai Chi Touchstones: Yang Family Secret Transmissions.

[2] Tai Chi Touchstones.

[3] Τσενγκ Man-ching: TAI CHI CHUAN.