CHEN TAI CHI CHUAN (ΤΣΕΝ ΤΑΙ ΤΣΙ ΤΣΟΥΑΝ)

Το Τσεν στυλ Τάι Τσι Τσουάν είναι το αρχαιότερο απ’ όλα τα στυλ του Τάι Τσι στην Κίνα. Όλα τα άλλα στυλ της τέχνης, τα στυλ Γιανγκ, Γου, Βου και Σουν, έχουν βασιστεί επάνω του.

Το Τσεν στυλ Τάι Τσι Τσουάν παρομοιάζεται με τον ωκεανό που κινείται συνεχώς, αλλάζοντας τον ρυθμό του. Παρομοιάζεται επίσης, μ’ ένα φίδι που κινείται με ελικοειδείς κινήσεις διαφορετικών ταχυτήτων.

Εκτός από την αποτελεσματικότητά του στους τομείς της ανάπτυξης της υγείας και της βελτίωσης της καλής φυσικής κατάστασης, πίσω από τις χορευτικές και αρμονικές κινήσεις του, κρύβει μια πολύ εξελιγμένη και πολύ αποτελεσματική Πολεμική Τέχνη.

Συγκρινόμενο με άλλα στυλ του Τάι Τσι Τσουάν, το Τσεν Τάι Τσι είναι πιο δυναμικό και ενεργητικό στην εκτέλεσή του, απαιτώντας μεγαλύτερες φυσικές και αθλητικές ικανότητες για την σωστή εκτέλεση των τεχνικών του, οι οποίες περιλαμβάνουν στριψίματα, άλματα, ψηλά λακτίσματα, χτυπήματα των ποδιών στο έδαφος, χαμηλές στάσεις και εκρήξεις δύναμης σε συνδυασμό με αργές, χαλαρές και κυκλικές κινήσεις του σώματος και των άκρων.

Το Τσεν Τάι Τσι Τσουάν δημιουργήθηκε τον 17° αιώνα κατά τη Δυναστεία Τσινγκ, από ένα μέλος της 9ης γενεάς της οικογένειας Τσεν, τον Τσενγκ Γουάνγκ Τίνγκ, στρατηγό του κινέζικου στρατού που χρησιμοποίησε την στρατιωτική εκπαίδευση σαν μέρος της βάσης του για την δημιουργία του Τσεν Τάι Τσι.

Κατά τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξής του, οι ασκούμενοι στο Τσεν Τάι Τσι ήταν όλοι διάσημοι μαχητές, αξιωματικοί του στρατού, στρατιωτικοί εκπαιδευτές, κλπ. Έτσι, η εξωτερική εμφάνιση του στυλ είναι θεμελιωμένη καθαρά πάνω στις Πολεμικές Τέχνες και την πραγματική μάχη.

Από τότε, το Τσεν Τάι Τσι Τσουάν μεταδόθηκε από γενεά σε γενεά, δημιουργώντας πολλούς εξαιρετικούς δασκάλους και διάσημους Πολεμικούς Καλλιτέχνες της Τέχνης μέχρι σήμερα. Η συσσωρευμένη εμπειρία και γνώση όλων αυτών των δασκάλων, έχει εμπλουτίσει και εξελίξει την τέχνη σε ένα πολύ ψηλό επίπεδο τελειότητας.

Παραδοσιακά, το Τσεν Τάι Τσι Τσουάν διαιρείται σε δύο διαφορετικά στυλ ή Σχολές: στο παλιό Στυλ ή Σχήμα (Λάο Τζία) που είναι το πιο αρχαίο, και στο Νέο Στυλ (Χσιν Τζία) που είναι μεταγενέστερο. Καθένα απ’ αυτά τα δύο στυλ αποτελείται από δύο βασικές φόρμες: Η πρώτη φόρμα (Γι Λου) αποτελείται από 83 «στάσεις» ή «κινήσεις» και η δεύτερη φόρμα (Ερ Λου) περιέχει 71 «κινήσεις» ή «στάσεις». Η κάθε φόρμα δίνει έμφαση σε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στοιχεία της εξάσκησης.

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της Πρώτης Φόρμας του Παλαιού Σχήματος ή Στυλ (Λάο Τζία Γι Λου).

  1. Οι κυκλικές, καμπύλες ή σπειροειδείς κινήσεις με την δύναμη να φθάνει και στα τέσσερα άκρα (στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών) με απόλυτο έλεγχο και με τις «Εξωτερικές Ικανότητες» (Γουάι Κούνγκ) να συνδυάζονται στενά με τις «Εσωτερικές Ικανότητες» (Νέι Κούνγκ).
  1. Υπάρχει αλληλεπίδραση και αρμονία μεταξύ της «Σκληρότητας» (ή Έντασης) και της «Απαλότητας» (ή Χαλάρωσης), με την Εσωτερική Δύναμη (Νέι Γκίνγκ) να κυλάει βαθιά και ανεμπόδιστα μέσα στο σώμα.
  1. Οι κινήσεις ελέγχονται από την αναπνοή, την κυκλοφορία της ενέργειας και την εφαρμογή της δύναμης. Η προσοχή συγκεντρώνεται στο σημείο βελονισμού Ταν Τιεν κάτω από τον αφαλό, όταν το Τσι βυθίζεται στο σημείο αυτό. Η εκπνοή συνοδεύεται συχνά από εκφώνηση ήχων για να αυξήσει την εκρηκτική δύναμη.
  1. Γρήγορες κινήσεις εναλλάσσονται με αργές κινήσεις, οι οποίες συνήθως εκτελούνται ενώ τα χέρια κινούνται σε κυκλική τροχιά.
  1. Οι τεχνικές μπορούν να εκτελεστούν σε ψηλή, μεσαία ή χαμηλή στάση του σώματος. Η ψηλή στάση προτείνεται για τους ηλικιωμένους και τους αδύναμους και η χαμηλή για τους νέους και δυνατούς ανθρώπους.

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της δεύτερης φόρμας του παλαιού Στυλ (Λάο Τζία Ερ Λου η Πάο Τσούι) είναι:

  1. Οι κινήσεις είναι δυνατότερες, γρηγορότερες και πιο εκρηκτικές από εκείνες της πρώτης φόρμας.
  1. Υπάρχουν πολλές δυναμικές κινήσεις, όπως χτύπημα των πελμάτων στο έδαφος, άλματα και τινάγματα, που είναι κατάλληλες για νέους και δυνατούς ανθρώπους, αλλά που δεν είναι τόσο δημοφιλείς στον πολύ κόσμο.
  2. Τα βασικά χαρακτηριστικά είναι τα ίδια και στην πρώτη και στην δεύτερη φόρμα. Η ουσία της Ενέργειας του Τυλίγματος του Μεταξιού (Τσαν Σσου Γκίνγκ) είναι η βάση και των δύο φορμών και η εσωτερική δύναμη είναι ο τρόπος έκφρασής της.

Η πρώτη φόρμα βασίζεται στην χαλάρωση και στην ευλυγισία. Η δεύτερη φόρμα συμπληρώνει την χαλάρωση με εκρηκτική ισχύ και την ευλυγισία με μεγάλη ταχύτητα. Είναι επίσης γνωστή σαν «Πάο Τσούι ή «Γροθιά του Κανονιού».

  1. Εκτελώντας την πρώτη φόρμα, ο ασκούμενος του Τσεν Τάι Τσι Τσουάν είναι ευκίνητος, αργός, ρευστός και σταθερός στις κινήσεις του. Κατά την εκτέλεση της δεύτερης φόρμας αποκαλύπτει τα μοναδικά χαρακτηριστικά του Τσεν Τάι Τσι Τσουάν: μεγάλη ταχύτητα, εσωτερική δύναμη και ξαφνική, εκρηκτική εξαπόλυση ισχύος.
  1. Η σκληρή δύναμη (Γκάνγκ), η μεγάλη ταχύτητα (Κουάι) και η εκρηκτική ισχύς (Φάα Γκινγκ) της δεύτερης φόρμας, και η ευκινησία (Ρου), η ρευστότητα (Χουάν) και η σταθερότητα (Γουέν) της πρώτης φόρμας συμπληρώνουν η μια την άλλη. Η επιμελής εξάσκηση της πρώτης και της δεύτερης φόρμας είναι ο μόνος τρόπος για την δημιουργία του καλοσυντονισμένου, ευλύγιστου, δυνατού και γεμάτου ενέργεια σώματος και μυαλού ενός πραγματικού γνώστη του Τσεν Τάι Τσι Τσουάν.

Οι μεγάλοι δάσκαλοι του χωριού Τσεν είναι όλοι ειδήμονες και στις δύο φόρμες.

  1. Η σωστή εκτέλεση κάθε τεχνικής, στάσης και κίνησης πρέπει να γίνει «δεύτερη φύση» για τον ασκούμενο μέσω μεγάλης εξάσκησης. Η δύναμη πρέπει να προέρχεται από την ευλυγισία και η ευλυγισία πρέπει να συνδυάζεται με τη δύναμη. Μόνο με τέλεια γνώση των δύο αυτών στοιχείων μπορεί κανείς να γίνει πραγματικός γνώστης της εσωτερικής Πολεμικής Τέχνης του Τσεν Τάι Τσι Τσουάν.

Άλλα στοιχεία της εκπαίδευση του Τσεν Τάι Τσι Τσουάν

Το Τσεν Τάι Τσι Τσουάν είναι μια πολύ περιεκτική Πολεμική Τέχνη. Εκτός από την Γι Λου και την Ερ Λου (την πρώτη και την-δεύτερη φόρμα) και στο Παλαιό και στο Νέο Στυλ, το πρόγραμμα της εκπαίδευσής του περιλαμβάνει ακόμα πέντε διαφορετικά είδη Σπρωχτών Χεριών, Εξάσκηση Μαχητικών Εφαρμογών και Τεχνικών αυτοάμυνας, όπως και τεχνικές κλειδώσεων, ρίψεων και λαβών (Τσιν-να). Περιέχει επίσης μια ποικιλία παραδοσιακών όπλων, όπως μονό ίσιο σπαθί, διπλά ίσια σπαθιά, μονό κυρτό σπαθί, διπλά κυρτά σπαθιά, λόγχη, μακρύ κοντάρι, βαρύ κοντάρι με σπαθί (Κουάν Ντάο), κλπ. Τέλος, αναπόσπαστα τμήματα της εκπαίδευσης είναι η εξάσκηση στον διαλογισμό, στις αναπνευστικές ασκήσεις (Τσι Κουνγκ), στις ασκήσεις ανάπτυξης εσωτερικής δύναμης (Νέι Γκινγκ) και στην μελέτη και πρακτική εκμάθηση των βαθύτερων φιλοσοφικών αρχών της τέχνης που εμψυχώνουν κάθε κίνηση, τεχνική και στάση της.

Αυτές οι βαθιές αρχές μπορούν να μαθευτούν και να εφαρμοστούν σωστά μόνο μετά από μεγάλη εξάσκηση, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην συγχώνευση του Σκληρού και του Μαλακού μέσω αμοιβαίας αλληλεπίδρασης, όπως η Κενότητα και η Στερεότητα γίνονται ένα αδιαίρετο σύνολο.

Από την αρχή της εξάσκησης και μέσα από τα διάφορα επίπεδα ανάπτυξης και προόδου, οι βαθύτερες αρχές του Τσεν Τάι Τσι μπορούν να κατανοηθούν μόνο μέσω συστηματικής και σταδιακής εκπαίδευσης.

Η ακριβής εφαρμογή αυτών των αρχών οδηγεί σε μια εξαιρετική δύναμη ενός πλήρως ενοποιημένου μυαλού και σώματος, κι αυτός είναι ο σκοπός και το νόημα του Τσεν στυλ Τάι Τσι Τσουάν.

Η μεθοδολογία του παραδοσιακού CHEN ΤΑΙ CΗΙ CΗUΑΝ είναι η ταυτόχρονη καλλιέργεια του πνεύματος, της μακροζωίας, της εσωτερικής ενέργειας και της μαχητικής ικανότητας. Μέσω της σωστής εκπαίδευσης στις φόρμες και στις εξασκητικές μεθόδους του CHEN ΤΑΙ CΗΙ CΗUΑΝ οι ασκούμενοι δυναμώνουν τους μυς, τα οστά και τους τένοντες, αναπτύσσουν την ευλυγισία, τον συντονισμό και την ενέργειά τους, ενώ συγχρόνως καλλιεργούν θεμελιώδεις αρχές της κίνησης, της αναπνοής και της στάσης, πάνω στις οποίες βασίζονται οι μαχητικές ικανότητες της τέχνης. Με αυτό τον τρόπο οι ασκούμενοι αναπτύσσουν υγεία, μακροζωία και ζωτικότητα, μαχητικές ικανότητες και αυτοάμυνα και συγχρόνως βελτίωση της συγκέντρωσης, της νοητικής διαύγειας και του χαρακτήρα τους.